آیا این تجربه را داشته اید که پس از مصرف داروی خاصی متوجه ریزش موهایتان شوید. در واقع، برخی داروها می توانند در چرخه طبیعی رشد مو اختلال ایجاد کرده و باعث ریزش مو شوند. البته، این یک پدیده موقتی است و ریزش موی ناشی از دارو با قطع مصرف داروی خاص یا سازگار شدن بدن با دارو متوقف می شود. با این حال، همه افراد مجاز به توقف مصرف داروهای خود نیستند. از این رو، کسب آگاهی لازم از داروهایی که باعث ریزش مو می شوند، بسیار مهم است. در این مقاله، به بررسی چگونگی ریزش مو توسط برخی داروها، راه های درمان آن و موارد دیگر می پردازیم.
آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد انعقاد خون و داروهای کاهش کلسترول، برخی از داروهایی هستند که ممکن است باعث ریزش مو شوند. اما خوشبختانه می توان ریزش موی ناشی از داروها را معکوس کرد. کافیست دلیل ریزش موی خود را بفهمید و مراحل ساده ای را برای معکوس کردن آن دنبال کنید. شناخت عملکرد داروهای مصرفی، بهترین راه حل برای این نگرانی می باشد. لذا در ادامه داروهایی که باعث ریزش مو می شوند و نکات و روش های رفع این مشکل را مورد بحث قرار می دهیم. نکاتی که در بخش های این مقاله مطرح می شوند، برای مقابله با عوارض جانبی داروهای مختلف و تقویت سلامت کلی موهای شما مفید است. پس برای دانستن اینکه چه داروهایی می توانند باعث ریزش مو شوند و چگونه می توانید آن را درمان کنید، با ما همراه شوید.
داروها ممکن است با تداخل در چرخه رشد مو منجر به ریزش موها شوند. برخی از داروها ممکن است بصورت زیر در این روند اثر بگذارند:
- توقف تکثیر سلول های ماتریکس مو و ایجاد آناژن
- احتمال وارد شدن فولیکول ها به فاز تلوژن زودرس و در نتیجه تلوژن افلوویوم
آناژن مرحله رشد فعال مو است که در آن سلول ها به سرعت تقسیم شده تا رشد موهای جدید را تقویت کنند. تلوژن مرحله استراحت است که حدود 3 تا 4 ماه قبل از ریزش مو طول می کشد. در فاز آناژن افلوویوم ناشی از دارو، ظرف چند روز یا چند هفته پس از مصرف دارو، متوجه ریزش مو خواهید شد. در تلوژن افلوویوم، ریزش مو پس از 2 تا 4 ماه پس از مصرف دارو یا شروع درمان، برجسته می شود. از بین این دو مورد ذکر شده، تلوژن افلوویوم شایع ترین ریزش موی ناشی از دارو است. شدت ریزش مو نیز به نوع دارویی که مصرف می شود، بستگی دارد.
همانطور که متوجه شده اید، ریزش مو می تواند عارضه جانبی داروهایی باشد که برای بیماری فعلی خود مصرف می کنید. این داروها چرخه طبیعی فولیکول مو را مختل می کنند. بطور معمول، داروها باعث ریزش مو در دو مرحله آناژن و تلوژن می شوند. ریزش مو ناشی از دارو در فاز آناژن، آناژن افلوویوم و ریزش مو در فاز تلوژن، تلوژن افلوویوم نامیده می شود. این نوع ریزش مو در فاز تلوژن شایع تر است. برای اینکه این عارضه دارویی را بهتر بشناسید، باید در مورد انواع داروهایی که باعث ریزش مو می شوند، اطلاعات کسب کنید. لذا در ادامه فهرست داروهایی که احتمال ریزش مو در آنها بیشتر است، آورده است که عبارتند از:
داروهای آکنه حاوی ویتامین A مانند رتینول می توانند ریزش مو را در پی داشته باشند. مصرف مقادیر زیاد مکمل ها و داروهای ویتامین A ممکن است باعث ریزش مو شود. علاوه بر این، مشتقات ویتامین A مانند ایزوترتینوئین و ترتینوئین نیز ممکن است باعث ریزش مو شوند.
داروهای ضد قارچ مانند وریکونازول با ریزش موی مرتبط با آلوپسی مرتبط دانسته شده اند. از این رو، ضد قارچ ها نیز جزو داروهایی هستند که ممکن است باعث ریزش مو شوند.
داروهای ضد انعقاد خون مانند هپارین و وارفارین ممکن است باعث ریزش مو و طاسی شوند. این داروها معمولاً برای افرادی که مشکلات قلبی عروقی دارند، تجویز می شوند تا از لخته شدن خون جلوگیری شود. بنابراین، رقیق کننده های خود نیز احتمال بروز ریزش مو را به همراه دارند.
برخی از آنتی بیوتیک ها ممکن است با برهم زدن تعادل طبیعی میکرو ارگانیسم های بدن، از جمله میکروارگانیسم های روی پوست سر، باعث ریزش مو بعنوان یک عارضه جانبی شوند. این داروها همچنین ممکن است شرایطی مانند تلوژن افلوویوم را ایجاد کنند، که در آن تعداد بیشتری از فولیکول های مو وارد فاز استراحت می شوند و در نتیجه ریزش قابل توجهی ایجاد می گردد. البته، تحقیقات علمی در این مورد محدود است. از طرفی دیگر، آنتی بیوتیک ها ممکن است بر متابولیسم ویتامین B12 و اسید فولیک در بدن تأثیر بگذارند. همچنین ممکن است بر سطح هموگلوبین اثر گذاشته و منجر به کم خونی و ریزش مو شوند. سطح پایین ویتامین B12 نیز در رشد طبیعی مو اختلال ایجاد می کند.
داروهایی که برای درمان اختلالات خودایمنی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید استفاده می شوند نیز ممکن است باعث ریزش مو شوند. هر چند که این بیماری ها به داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی نیاز دارند، اما این داروها ممکن است باعث ریزش مو هم شوند. برخی از سرکوب کننده های سیستم ایمنی که ممکن است باعث ریزش مو شوند عبارتند از متوترکسات و لفلونوماید. مشخص شده است که دوز بالای داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات باعث ریزش مو می شود. با این حال، تحقیقات کافی در این زمینه وجود ندارد.
داروهایی که با ریزش مو در زنان مرتبط هستند شامل درمان جایگزینی هورمون (HRT) و قرص های ضدبارداری می شوند. متاسفانه زنان به دلایل زیادی دچار ریزش مو می شوند و عوارض جانبی برخی داروها یکی از آنهاست. بیماری هایی مانند اختلالات تیروئید، کم خونی و سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) ممکن است باعث ریزش مو در زنان شود. بعلاوه، زنان هنگام انجام درمان های هورمونی، مشکلات هورمونی را تجربه می کنند که منجر به ریزش مو می شود. در برخی موارد، ریزش مو به دلیل HRT می تواند دائمی باشد.
برخی از داروهای ضد افسردگی نیز ممکن است باعث ریزش مو شوند. تعدادی از این داروهای ضد افسردگی شامل بوپروپیون، سرترالین، ونلافاکسین و پاروکستین هستند. خوشبختانه ریزش مو ناشی از داروهای ضد افسردگی دائمی نیست. به محض قطع مصرف داروها، ریزش موهای شما متوقف خواهد شد.
این داروها شامل مسدودکننده های بتا و مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین یا ACE هستند. مسدودکننده های بتا که باعث ریزش مو می شوند شامل متوپرولول، تیمولول، پروپرانولول، آتنولول و نادولول هستند. مهارکننده های ACE که باعث نازک شدن مو می شوند ممکن است شامل انالاپریل، لیزینوپریل و کاپتوپریل باشند.
داروهای ضد تشنج که برای بیماری صرع تجویز می شوند نیز ممکن است باعث ریزش مو شوند. داروهای ضد تشنجی که باعث ریزش مو می شوند شامل والپروئیک اسید و تری متادیون هستند.
داروهایی که برای کاهش وزن مورد استفاده قرار می گیرند نیز ممکن است باعث ریزش مو شوند.
این داروها که سطح کلسترول را مختل می کنند، به ندرت ممکن است بر چرخه رشد مو تأثیر بگذارند و منجر به افزایش ریزش مو شوند. اگر در حین مصرف داروهای کاهش کلسترول، ریزش مو را تجربه می کنید، با پزشک خود برای بررسی گزینه های بالقوه یا تنظیم برنامه درمانی مشورت کنید تا بهترین نتیجه را بدست آورید.
داروهای شیمی درمانی معمولاً باعث ریزش مو در طول آناژن یا مرحله رشد چرخه فولیکول مو می شوند. بنابراین، اگر داروهای شیمی درمانی مصرف می کنید، ممکن است آناژن افلوویوم را تجربه کنید. این داروها برای درمان انواع خاصی از سرطان استفاده می شوند. هر چند که داروهای شیمی درمانی سلول های سرطانی را که به سرعت در بدن شما رشد و تکثیر دارند، از بین می برند، اما به دلیل حمله به ریشه های مو، منجر به ریزش مو نیز می شوند. همچنین ریزش موی ناشی از شیمی درمانی را در مژه ها، موهای بدن و ابروهای خود تجربه خواهید کرد. با این حال، می توانید از طریق صحبت با پزشک و مطالعه نکات پیشگیری و مراقبت از ریزش موی ناشی از شیمی درمانی، کمک های لازم را دریافت کنید.
اینها داروهای مختلفی هستند که ممکن است باعث ریزش مو در برخی افراد شوند. همچنین، استاتین ها ممکن است در برخی افراد باعث ریزش مو شوند. با این حال، این یک عارضه جانبی بسیار نادر از این داروها است و تنها 1٪ از افراد در طول مصرف استاتین ها ریزش مو را تجربه می کنند. مسدودکننده های کلسیم هم ممکن است باعث ریزش مو شوند. همچنین ممکن است در برخی افراد باعث نازک شدن مو شوند. علاوه بر این، داروی لووتیروکسین نیز ممکن است در روزهای اولیه درمان باعث ریزش مو می شود. با این حال، این اتفاق ممکن است برای همه رخ ندهد. زیرا واکنش های فردی به هر دارو می تواند متفاوت باشد. در بیشتر موارد، این عارضه برگشت پذیر است و موهای شما پس از چند روز درمان به حالت عادی برمی کردد. .
پس از شناخت عارضه ریزش مو در اثر مصرف داروها، بیایید بررسی کنیم که آیا این ریزش مو برگشت پذیر است یا خیر؟ در پاسخ به این سوال باید گفت بله، ریزش موی ناشی از دارو در بیشتر موارد، موقتی است و این ریزش مو برگشت پذیر می باشد. با این حال، مدت زمان رشد مجدد مو به نوع درمان پزشکی بستگی دارد. برای مثال، شیمی درمانی برای درمان سرطان ضروری است. این روش در کنار مبارزه با سلول های سرطانی که به سرعت در حال تقسیم هستند، به فولیکول های مو نیز حمله کرده و منجر به ریزش مو در پوست سر و سایر نواحی بدن می شود. بدین ترتیب، یک ریزش موی سریع اتفاق می افتد. اغلب، دو تا سه هفته پس از اتمام شیمی درمانی، رشد مجدد مو را مشاهده خواهید کرد. موها ممکن است در ابتدا نرم و پرزدار بنظر برسند، اما پس از یک ماه رشد طبیعی مو ادامه پیدا می کند. رنگ یا بافت موها نیز ممکن است متفاوت باشد.
اما مصرف برخی داروها باعث ریزش مو بصورت تلوژن افلوویوم می شوند. یعنی زمانی که تعداد زیادی از موهای در فاز استراحت دچار ریزش می شوند. این عارضه حتی در اثر رویدادهای پزشکی مانند زایمان، تب بالا یا جراحی نیز ممکن است رخ دهد و باعث ریزش مو شوند. شما معمولاً سه ماه پس از عمل یا حادثه مدنظر، تلوژن افلوویوم را تجربه می کنید که منجر به نازک شدن مو می شود. خوشبختانه، این وضعیت را می توان به مرور و با گذشت زمان بطور کامل معکوس کرد. هنگامی که درمان مناسب را برای همان رخداد یا حادثه پزشکی دریافت کنید، پس از شش ماه متوجه رشد مجدد موهای خود خواهید شد. با این حال، در چند مورد، ممکن است سال ها طول بکشد تا این مشکل برطرف گردد.
همانطور که گفته شد، در بیشتر موارد این نوع ریزش مو موقتی و قابل برگشت است. بنابراین، پس از اتمام درمان بیماری و/یا قطع دارو، این روند متوقف می شود. البته شما نباید بدون رضایت پزشک، هیچ دارویی را قطع کنید. پس از گذشت این دوران، رشد مجدد مو ممکن است بین 6 تا 18 ماه طول بکشد. شما می توانید با بکارگیری چند نکته کلیدی، از ریزش مو ناشی از دارو جلوگیری کرده یا این ریزش مو را معکوس کنید. در این بخش، 4 روش اثبات شده برای مقابله با ریزش موی ناشی از دارو آورده شده است. لذا برای خنثی کردن اثرات داروها بر ریزش مو و همچنین کمک به رشد مجدد موها، راهکارهای زیر را در نظر بگیرید:
شما باید رژیم غذایی داشته باشید که رشد مو را تقویت کند. پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و سالم راهی عالی برای حمایت از رشد سالم مو است. بنابراین، غذاهای غنی از اسیدهای چرب امگا 3 و 6 و آنتی اکسیدان ها را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا به رشد مجدد مو کمک کنید. از طرفی دیگر، کمبود مواد مغذی، از جمله کمبود آهن، زینک، بیوتین، اسید فولیک و ویتامین هایA و E، نیز ممکن است باعث ریزش مو شود. پس مطمئن شوید که رژیم غذایی شما سرشار از آهن، بیوتین و روی یا زینک نیز باشد. خوردن این غذاهای سرشار از مواد مغذی می تواند مو را تقویت کند و ممکن است به جلوگیری از ریزش مو کمک نماید.
برای این منظور، رژیم غذایی غنی از گوشت قرمز، مرغ، عدس، حبوبات، لبنیات، غلات کامل، سبزیجات برگ دار مانند کلم پیچ و اسفناج، آووکادو، هویج و سیب زمینی شیرین مصرف کنید. زیرا اینها حاوی ویتامین ها و مواد معدنی ضروری هستند. در صورت نیاز، برای دریافت یک رژیم غذایی متعادل با یک متخصص تغذیه یا پزشک مشورت کنید. افزون بر این؛ می توانید با مشورت پزشک، مکمل های ویتامین و داروهای مؤثر برای رشد مو را دریافت نمایید. بدین ترتیب، پیروی از یک رژیم غذایی سالم و مصرف مکمل ها پس از مشورت با پزشک می تواند به خنثی کردن ریزش موی ناشی از دارو کمک کند. در کنار نکات تغذیه ای، مراقبت بیشتر از مو و روش های طبیعی را برای جلوگیری از ریزش مو بکار بگیرید.
ماینوکسیدیل موضعی برای درمان انواع مختلف ریزش مو مانند آلوپسی و طاسی استفاده می شود. بنابراین، می توانید ماینوکسیدیل را بصورت موضعی برای تسریع و بهبود رشد مو استفاده کنید. اما اگر قبلاً از ماینوکسیدیل استفاده نکرده اید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. برای مشاهده نتایج در عرض 3 تا 6 ماه، باید بطور مداوم و طبق دستور پزشک از آن استفاده کرد. با این حال، به یاد داشته باشید که استفاده نادرست از ماینوکسیدیل ممکن است باعث رشد موهای ناخواسته، قرمزی، خارش و سرگیجه در برخی افراد شود لذا، تنها در صورت تجویز پزشک، از آن استفاده کنید و همیشه توصیه های پزشک را در مورد نحوه استفاده آن رعایت نمایید.
پزشک ممکن است در کنار استفاده از ماینوکسیدیل روی پوست سر بصورت منظم، مصرف مولتی ویتامین ها یا مکمل هایی مانند بیوتین را به شما توصیه کند. داروی موضعی ماینوکسیدیل به مرور و در طول چند هفته تا چند ماه، اثر مطلوبی ایجاد می کند. بطوریکه باعث توقف و یا کاهش ریزش موهایتان شده و حتی رشد مجدد قابل توجهی از مو روی پوست سر را خواهید دید. به همین خاطر است که تجویز محلول ماینوکسیدیل برای مشکلات ریزش مو بسیار رایج است. این ماده اثر قابل توجهی ایجاد کرده و موها را پرتر، ضخیم تر و قوی تر می سازد. بعلاوه، در رشد موهای جدید نیز نقش دارد. توصیه می کنیم که اجازه دهید ماینوکسیدیل 2 تا 4 ساعت پس از استفاده، از جمله قبل از خواب، خشک شود. زیرا اگر کاملاً خشک نشود، ممکن است باعث لک شدن لباس، کلاه یا ملحفه و روبالشی شما شود.
روغن دانه کدو تنبل یا همان تخمه کدو می تواند فعالیت 5-آلفا ردوکتاز، آنزیمی که مسئول ریزش مو است را مسدود کند. در واقع، این ماده اثرات 5-آلفا ردوکتاز، آنزیمی که تستوسترون را به DHT تبدیل می کند و یکی از عوامل اصلی ریزش مو است را کاهش می دهد. مطالعه ای که در سال 2014 انجام شد، نشان داد که استفاده منظم از روغن دانه کدو تنبل طی 24 هفته، تعداد موها را 40٪ افزایش می دهد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی روغن دانه کدو تنبل بر رشد مو مورد نیاز است.
با وجود اینکه مو هنوز در حال رشد است، اما اگر از میزان کم پشتی موهای خود ناراضی هستید، می توانید از لوازم جانبی مانند روسری، کلاه و کلاه گیس برای پوشاندن سر استفاده نمایید. بعلاوه، می توان برای تمیز نگه داشتن کلاه گیس، از آستر نایلونی یا توری کلاه گیس استفاده نمود. این آستر، مانعی بین کلاه گیس و چربی های روی پوست سر ایجاد می کند و همچنین تضمینی برای راحتی آن است.
بر اساس آنچه که تاکنون متوجه شده اید، برخی داروها می توانند چرخه طبیعی رشد مو را مختل کرده و منجر به ریزش موقت مو شوند. برای متوقف کردن ریزش موی ناشی از مصرف داروها، ممکن است مجبور شوید مصرف دارو را قطع کنید یا با پزشک مشورت کنید. اما قطع خودسرانه داروها به هیچ وجه توصیه نمی شود. بهتر است در همان ابتدا، قبل از شروع دارو یا درمان، از پزشک خود در مورد عوارض جانبی مختلف آن سوال کنید. در مورد راه های به حداقل رساندن ریزش موی ناشی از دارو با پزشک صحبت کنید. اگر ریزش موی شما به میزان نگران کننده ای در حال افزایش است، بدون مشورت با پزشک، مصرف داروها را قطع نکنید. در مورد هرگونه جایگزین دارویی نیز از پزشک خود سوال کنید.
حتی اگر در حین مصرف دارو دچار ریزش موی قابل توجه و شدیدی شده اید، مشورت با پزشک ضروری است. پزشک ممکن است مکمل ها و درمان های موضعی مانند ماینوکسیدیل را برای تحریک رشد مجدد موهای شما تجویز کند. اغلب متخصصان پوست معمولاً ماینوکسیدیل موضعی را برای ریزش مو تجویز می کنند. آنها همچنین ممکن است داروی فیناستراید را بصورت خوراکی برای مدیریت ریزش مو تجویز نمایند. لازم به ذکر است که پزشکان ممکن است آزمایش کشش مو، آزمایش خون، آنالیز پوست سر و بیوپسی پوست سر را برای بررسی علائم پوسته پوسته شدن، قرمزی و ریزش مو انجام دهند تا ریزش موی ناشی از دارو را تشخیص دهند.
ریزش مو میتواند یک تجربه دلهره آور و ناراحت کننده باشد، خصوصا اگر عارضه جانبی مصرف داروهای خاص برای یک بیماری باشد. برخی از داروها مانند شیمی درمانی، ضد جوش ها، داروهای ضد ویروسی یا ضد لخته شدن خون ممکن است با ایجاد اختلال در چرخه رشد مو، باعث ریزش مو شوند. با این حال، نگران نباشید، زیرا ریزش موی ناشی از دارو قابل برگشت است و می توان آن را با قطع دارو یا پس از درمان کامل بیماری متوقف نمود. صحبت با یک پزشک به محض مشاهده اولین علائم ریزش مو می تواند به شما در شناسایی علت واقعی کمک کند. راهحل های این مشکل نیز ممکن است شامل تغییر نوع دارو، استفاده از درمان های توصیه شده برای کاهش یا خنثی کردن ریزش مو یا داشتن یک رژیم غذایی سالم باشد. معمولا در عرض 3-4 ماه پس از قطع دارو، اکثر افراد احساس بهتری پیدا می کنند.. یا اینکه ممکن است بین 6 تا 18 ماه طول بکشد تا موهای شما مجددا رشد کنند. بعلاوه، در حین مصرف دارو، پیروی از یک سبک زندگی سالم، رژیم غذایی سرشار از اسیدهای چرب امگا و آهن و روتین مناسب مراقبت از مو می تواند به کاهش اثر ریزشی دارو کمک کند و رشد مو را تحریک نماید. این مقاله، 12 دسته از داروهایی که باعث ریزش مو می شوند و روش ها و نکات مربوط به معکوس کردن روند ریزش مو را به خوبی توضیح می دهد. از این رو می تواند راهنمای مفیدی برای افراد درگیر با این مشکل ریزش مو باشد.
در پایان، سه محصول مراقبت از مو که می توانند با ریزش موها مقابله کرده و رشد مو را بهبود دهند، به شما معرفی می کنیم:
شامپو ماینوکسی مارگریت ضد ریزش مو یک شامپوی تقویتی برای جلوگیری از ریزش موها است. این فرمول حاوی کوپکسیل و بیوتینویل تری پپتاید-1، زینک سولفات، کافئین بوده و با عصاره های گیاهی آرنیکا، دم اسب، نعناع، رزماری و ویتامین های B6، B5 و B3 غنی شده است. ترکیبات فعال موجود در آن باعث افزایش گردش خون پوست سر و تغذیه و تقویت ریشه و فولیکول موها می شود. از این رو، در کاهش انواع الگوهای مختلف ریزش موی زنانه و مردانه موثر خواهد بود. این شامپو ضمن پاکسازی کامل پوست سر و موها، آنها را آبرسانی و شاداب می کند. بعلاوه، استحکام و ضخامت تارهای مو را افزایش داده و رشد مجدد موها را تحریک می کند. از طرفی دیگر، اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی دارد و پوست سرتان را تسکین می دهد. بدین ترتیب، با استفاده از آن، موهایی تمیز، پرپشت، ضخیم و سالم تر خواهید داشت. این شامپو فاقد سولفات است و برای انواع موها مناسب می باشد.
سرم ضد ریزش مو بیوکسین مدل فورت یک فرمول گیاهی و تقویتی برای مراقبت از مو و مقابله با مشکلات شدید ریزش مو است. این سرم با مواد فعال ضد ریزش مو و فناوری لیپوزوم تقویت شده ساخته شده و حاوی بیوکمپلکس B11 شامل عصاره گیاهی بابونه آلمانی، گزنه، بومادران، دم اسب است. بنابراین سرشار از مواد مغذی ضروری از جمله ویتامین A، B1، B2، B5، B9، مواد معدنی مس، زینک، آهن، کلسیم، اسیدهای چرب امگا 6 و 9، فلاونوئیدها و آمینوزیدها، عسل می باشد. این ترکیبات بطور موثری موهایتان را تغذیه و تقویت و محافظت می کنند. در نتیجه، به کاهش و جلوگیری از ریزش مو کمک خواهند کرد. این سرم سلامتی و شادابی و زیبایی را به موهای شما باز می گرداند. فرمولاسیون آن کاملا ضد حساسیت است و مورد تایید متخصصین پوست می باشد. از این رو برای همه انواع مو حتی پوست سر حساس مناسب است.
% حراج 61سرم مولتی پپتید پرپشت کننده و ضخیم کننده مو اوردینری نیز یک محصول درمانی و مراقبتی فوق العاده موثر است. این سرم با ترکیبی از فناوری های پپتیدها در کنار عصاره های گیاهی متعدد به منظور حمایت از پوست سر فرموله شده است. بنابراین، باعث تغذیه و افزایش قابل مشاهده ضخامت موها شده و مشکلات ریزش و نازکی و شکنندگی مو را کاهش می دهد. بدین ترتیب، موهای متراکم تر، پرپشت تر، ضخیم تر و سالم تر به شما هدیه می دهد. فرمولاسیون این سرم بر پایه آب، غلیظ و در عین حال سبک است. همچنین فاقد مواد مضر شیمیایی می باشد. بنابراین، برای همه انواع موها ایده آل خواهد بود.
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت رایا میکاپ می باشد.
